นายพีรพล นามจุมจัง

...อยากเข้มแข็งดั่งดอกสะแบง กลางทุ่งกุลา สู้แดด ฝ่าฝน ทนหนาว อ่อนน้อม...หากแต่ไม่ได้อ่อนแอ แม้อยู่สูงเพียงใด ก็นอบน้อม...ลงสู่ดิน...